pajoohaan.ir

  مهربانترین حاکم(نقد نظریه خشونت در عصر ظهور)
مبحث مهدویت، بحثی مشترک میان تمامی‌ادیان و مذاهب است و همگی منتظر یک منجی‌ هستند که با آمدن وی تمامی‌جهان پر از عدل و داد شود. باید گفت در این میان دشمنان و فرصت‌طلبان نیز وارد این بحث مهم شده، هرکدام به فراخور حال خویش به این بحث بسیار مهم آسیب زده، آن را منحرف کرده و چهره قیام و عدالت فراگیر او را مخدوش ساخته‌اند.
از جمله مباحثی که در این میان بسیار مهم و قابل توجه است، اندیشه و ذهنیت رایج مسلمانان است. آنان بر این باورند که حضرت مهدی ( عج ) با چهره‌ای خشن ظهور می‌کند و با تکیه بر شمشیر و کشتارِ مخالفان خود به تشکیل حکومت و کسب قدرت موفق می‌شود‌. این ذهنیت و تصور از چهره امام زمان ( عج ) در روایاتی ریشه دارد که در این‌باره در برخی کتابها نوشته می‌شود و گاه بر روی منبرها برای مردم بازگو می‌گردد. به موجب پاره‌ای از این روایات، که از نظر سندی و متنی مشکل جدی دارند، حضرت مهدی ( عج ) به هنگام ظهور چنان با خشونت و درشتی با مردم رفتار می‌کند و کشتار و خونریزی به‌راه می‌اندازد که بیشتر آنان آرزو می‌کنند ای کاش هرگز او را نبینند و عده‌ای دیگر نیز نسبت به ایشان دچار تردید می‌شوند و او را از آل محمد ( ص ) نمی‌دانند.
در مقابل این دیدگاه برخی دیگر بر این باورند که امام زمان ( عج ) به هنگام ظهور از راه ولایت و تصرف تکوینی همه خلایق را مطیع و مسخّر خود می‌کند و کارها را با اعجاز و به صورت غیر عادی انجام می‌دهد؛ بنابراین اصلاً از کشتار و جنگ با مخالفان هیچ خبری نیست آن‌چنان‌که حتی به اندازه خونریزی حجامت هم خونی ریخته نمی‌شود و تمامی‌امور به آسانی و بدون هیچ زحمتی پیش می‌رود.

continue_text

for_you

related_books

more