pajoohaan.ir

  مجموعه مصاحبه های همایش ملی معنویت های نو ظهور
پژوهشگران در حوزه معنویت‌های نوظهور با یک پدیدۀ خاص و مشخص مواجه نیستند. گرچه این پدیده تحت عنوان‌های کلی عرفان‌های نوظهور یا معنویت جدید قرار می‌گیرد، وقتی به مصادیق مراجعه کنیم، این عناوین را چندان بیانگر هویت و ماهیت آنها نمی‌یابیم. با توجه به گوناگونی، تنوع و تکثر این پدیده و نیز به دلیل پیچیدگیِ پاره‌ای از مصادیق، به‌سادگی نمی‌توان آن را با یک یا دو عنوان کلی نامگذاری کرد. به این معنا در نگاه اول با مجموعه‌ای متنوع، پاره‌پاره و بدون یک تعریف یا ماهیت مشخص سروکار داریم. هر گونه ساده‌سازی این مجموعه نوعی خودفریبی به دنبال می‌آورد و عملاً محقق را در مواجهه با این جریان‌ها ناکام می‌گذارد. با این حال با بازنگری این پدیده می‌توان به ریشه‌های مشترک یا محورهای کلی دست یافت که تا حدودی این مجموعه را تبیین و توصیف می‌کند. از این جهت می‌توان گفت در عرفان‌های نوظهور با مجموعه‌ای سروکار داریم که حداقل ریشه‌های دور آن به هم پیوند می‌خورد. با توجه به این ملاحظات می‌توان چند عنصر مشترک را شناسایی کرد:

عنصر اول: این مجموعۀ متنوع و پراکنده یک پدیدۀ مدرن است. با آنکه ‌معمولاً این جریان‌ها خاستگاه خود را به دوران کهن برگردانده‌اند و سعی می‌کنند از نماد‌ها یا نمود‌هایی استفاده کنند که در ادیان کهن و سنت‌های قدیم بشری سابقه دارد، وقتی به ماهیت فعالیت آنها و دیدگاه‌هایشان مراجعه کنیم، خواهیم دید خاستگاه آنها به بعد از دورۀ دین‌زدایی یا دین‌شکنی در دنیای مدرن باز می‌گردد و درحقیقت به این عصر تاریخی تعلق دارند. به این معنا معنویت‌های جدید پدیده‌ای مدرن هستند و نقش دین و معنویت سنتی را در عصر مدرنیته ایفا می‌کنند.

continue_text

for_you

related_books

more