pajoohaan.ir

  نوید امن و امان(پیرامون شخصیت،زندگانی،غیبت و ظهور حضرت و لی عصر«عج»)
بامداد مبارک و فرخنده و پرمیمنت روز پانزدهم شعبان سال دویست‌وپنجاه‌وپنج هجری طلوع می‌کرد، در امامت‌سرای حضرت امام حسن عسکری شور و هیجان و شوق و انتظار شدّت می‌یافت. ملائکه در آنجا بیش از هر وقت دیگر آمد و رفت داشتند. انوار رحمت الهی در تابش و لمعان و فروغ فرّ و شکوه ایزدی درخشان بود.
در ملأ اعلی فرشتگان و کرّوبیانِ عالم بالا از نوزادی که هم‌اکنون در خاندان نبوّت و ولایت، قدم به عرصه این جهان خواهد گذاشت و چهره نورانی و شمایل محمدی خود را به عالمیان نشان خواهد داد، در سخن بودند.
بهشت را زینت می‌کردند تا محافل جشن و مجالس انس و ذوق ملکوتی برپا کنند. غریو شادی، نغمه‌های روح‌بخش و طرب‌انگیز حورالعین، بهشتیان را غرق در حظوظ روحانی کرده بود.
از شب نیمه شعبان دقایقی چند بیشتر باقی نمانده بود، دقایقی که آرام آرام می‌گذشت و برای آنها که منتظر بودند به‌قدر سال‌ها بود.
سرانجام شب به دقیقه آخرین رسید و ثانیه‌شماری شروع شد، ثانیه‌ها هم با کندی یکی پس از دیگری گذشتند ناگاه نورانیت و روشنی فوق‌العادّه‌ای که بر نور چراغ‌ها غالب شد، همه را از تولّد نوزاد بشارت داد. نوزاد به دنیا آمد و آخرین رهبر عالم بشریّت ولیّ الله اعظم با جمال جهان‌آرای خود گیتی را مزیّن و روشن ساخت.

continue_text

for_you

related_books

more