pajoohaan.ir

« عدالت » از جمله فراموشی‌های جهان اسلام و جامعۀ مسلمانان است. جای خالی عدالت در فکر و فرهنگ مسلمانان به جهانی از بی‌نظمی در جامعۀ اسلامی دامن زده و جوی آشفته و آزاردهنده بر آن حاکم کرده است. در جهان مسلمانان نه‌فقط « عدالت‌خواهی » ( در سطوح خرد و کلانش ) رونقی ندارد و مسلمانان در برابر ستم‌های تودرتو در منطقه و بین‌الملل سکوت کرده‌اند، بلکه عدالت‌اندیشی هم در آن بی‌رونق است و بسیاری از نخبگان در حوزه‌ها و دانشگاه‌های دنیای اسلام پژوهش در موضوع عدالت اجتماعی را به محاق برده‌اند و تفکر در آن باره را اساساً ترک کرده‌اند.
آنچه در این مجموعه آمده حاصل تلاش برخی پژوهشگران در جهت فهم و تحلیل عدالت اجتماعی از منظر‌های قرآنی، فقهی، کلامی، سیاسی و اجتماعی است. گرد‌آوری این مقالات حرکت ابتکاری « میز مسائل اجتماعی اسلام و ایران » و « کارگروه عدالت » در دفتر تبلیغات اسلامی بود که با نظارت « مرکز مطالعات اجتماعی و تمدنی » و همکاری « هستۀ پژوهشیِ عدالت اجتماعی » در پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی به ثمر نشست. مقالات گردآمده در این مجموعه که فرایندی نسبتاً طولانی را طی کرده؛ می‌تواند گمانه‌های علمیِ جدیدی را در توسعۀ پژوهشی در موضوع عدالت هموار کند و زمینه را برای شکل‌بندی نظریۀ عدالت اسلامی و تأمین عدالت در نظام مناسبات انسانیِ زندگی مسلمانان فراهم سازد.
در شکل‌گیری این مجموعه، اعضای « کارگروه عدالت » یعنی حجج اسلام آقایان احمد واعظی، مهدی علیزاده و داوود مهدوی‌زادگان و آقایان دکتر عادل پیغامی و دکتر مسعود معینی‌پور، نقش تعیین‌کننده‌ای داشتند. در این بین باید یاد کنم از شهید دکتر ناصر قربان‌نیا که در برخی جلسات کارگروه عدالت حضور داشتند و عالمانه و مجدانه در پی عدالت و عدالت‌خواهی بودند. همچنین دبیر سابق « کارگروه عدالت » جناب آقای محمدمهدی یاقوتی که مجدانه پیگیر این طرح و شکل‌گیری مقالات و ویژه‌نامه‌ها بودند.
آنچه بالاخره در این حرکت ابتکاری انجام گرفت، انتشار همزمان پنج ویژه‌نامه در مجلات علمی ـ پژوهشی معاونت پژوهشی ( پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی ) و معاونت آموزشی ( دانشگاه باقرالعلوم علیه السلام ) در پنج حوزه مطالعات اسلامی و انسانی بود. پیگیری این کار در « میز مسائل اجتماعی » و « مرکز مطالعات اجتماعی و تمدنی » پس از یک ‌سال و اندی به انجام رسید و مجموعه‌ای از محققان و استادان در موضوع عدالت مقاله‌های ارزشمندی ارائه کردند. بی‌شک دراین زمینه سردبیران مجلات کاوشی نو در فقه، نقدونظر، علوم سیاسی، اسلام و مطالعات اجتماعی و مجلۀ پژوهش‌های قرآنی نقش‌آفرین بودند و اگر نبود همراهی آنان به‌یقین کار در مرکز مطالعات اجتماعی و تمدنی به سرانجام نمی‌رسید. افزون‌ بر سردبیران مجلات، نویسندگان مقالات هم با صبر و حوصلۀ زیاد رفت‌وبرگشت‌های مقالات را تاب آوردند و در اتقان نوشته‌های خود کوشیدند.

continue_text

for_you

related_books

more