pajoohaan.ir

  هویت ایرانی و توسعه اجتماعی
هویت ملی به‌معنای احساس تعلق و وفاداری به عناصر و نمادهای مشترک در اجتماع ملی ( جامعه کل ) و در میان مرزهای تعریف شدۀ سیاسی است. هویت ملی سوال از کیستی فرد و یا ملتی می‌باشد. بنابراین، تا پاسخی به این سوال داده نشود، هیچ جمعی نمی‌تواند پله‌های ترقی و توسعه را طی کند. لذا با توجه به اهمیت مساله، رابطه بین هویت ایرانی و توسعۀ اجتماعی در این نوشته مورد بررسی قرار گرفته است. در این راستا هویت ایرانی با چهار مؤلفۀ ایران، اسلام، سنت و تجدد و توسعه اجتماعی در دو بعد کمی و کیفی ( با توجه به منابع مختلف مطالعه‌شده ) مورد مطالعه قرار گرفت و رابطه هر کدام از شاخص‌های توسعۀ اجتماعی با ابعاد هویت ایرانی بررسی شد. در متن حاضر به این امر تأکید شده که هیچ جامعه‌ای جدای از مسیر تاریخی که طی نموده است نیست و بخش مهمی از مسیر آیندۀ هر جامعه‌ای را گذشته‌اش تعیین می‌کند. هرکجا به مولفه‌های هویت بی‌توجهی شود، جامعه به مقابله برمی‌خیزد و چالش‌هایی رخ می‌دهد. جامعه ایران در سده‌های اخیر اوج این مساله را در رویارویی با تجدد تجربه کرده که در آن به دو رفتار افراطی پذیرش بدون چون چرا یا طرد مفرط غرب پرداخته است. نتیجه اینکه کشور ایران نمی‌تواند مسیر توسعۀ اجتماعی را طی نماید مگر اینکه به ابعاد هویتی خویش توجه نماید، در این صورت است که نقش تمدن‌سازی خود را ایفا خواهد نمود و در غیر اینصورت به مصرف‌کننده صرف ایده‌ها و محصولات دیگران تبدیل خواهد شد.

continue_text

for_you

related_books

more