pajoohaan.ir

  مستشرقان و قرآن نقد و بررسی آراء مستشرقان درباره قرآن
تاریخ عمومی جهان از 26 قرن قبل تا کنون شاهد رقابتی سنگین و مستمّر بین شرق و غرب بوده است. کشاکش قدرت در قرن ششم قبل از میلاد بین دو امپراتوری بزرگ ایران و یونان، جهان گشایی های اسکندر مقدونی پادشاه جوان یونان و لشگرکشی تا دروازه های چین در قرن چهارم ق. م، انتقال قدرت از هخامنشیان شرقی به سلوکیان غربی و سپس به اشکانیان و ساسانیان، صحنه های برجسته ای از این زقابت دراز مدت می باشد، بالطبع « شرق شناسی » غربیان و غرب شناسی شرقیان چراغ راه هر یک از دو قدرت بود. البته این رقابت که دوازده قرن تا ظهور اسلام به طول انجامید، ماهیت « ژئوپلتیک » و سیاست های جغرافیایی و اقلیمی داشت.
اما پس از بعثت آخرین پیامبر الهی و ظهور کامل ترین آیین آسمانی از افق مشرق و دعوت جهانیان از ناحیه حضرت محمد صلی الله علیه و آله وسلم و استقبال بی نظیر و چشم گیر بسیاری از غربیان ـ هم چون شرقیان ـ به این دین جامع و سالم و فطری، دستگاه حاکمه سیاسی غرب و فرمانروایی دینی کلیسا و پاپ ـ که به نحوی با یک دیگر متحد و ممزوج شده بودند ـ احساس خطر کرده و به دفاع و تهاجم علیه دین اسلام برخاستند. رقابت ها در این دوره ماهیت جدید « ایدئولوژیک و عقیدتی » پیدا کرد. لذا در این دوره « عالمان و مبلغان دین مسیحیت » متکفل « شرق شناسی » شده، و عالمان و مبلغان اسلامی به غرب شناسی پرداختند.
از قرن شانزدهم میلادی که اروپا و سپس امریکا به سبب مجهز شدن به صنعت و دانش تجربی و سامان دهی به امور سیاسی، برتری بر شرق را احساس می کنند، خیزش مجدد را جهت استعمار کشورهای مشرق زمین، از الجزائر تا هند و تمامی کشورهای میانه، آغاز کردند و « جاسوسان » سیاسی انگلیسی، فرانسه، آلمان، پرتقال، روسیه و امریکا، متکفلان شرق شناسی می گردند.

continue_text

for_you

related_books

more