pajoohaan.ir

به گواهی تاریخ، مهم ترین حوادث جهان پس از گذشت اندک زمانی کهنه می گردد و نام بزرگ ترین قهرمانان و نام‌آوران دنیا چندی بعد در بوتۀ فراموشی مانده و اگر گاه هم بر زبان می رود، چندان تأثیری در دل ها ایجاد نمی‌ کند، اما سال ها و سده هاست که حماسۀ نینوا، نسل به نسل، هم چنان شورانگیز ادامه یافته و منتقل می شود. چه سِرّی است که نام زیبای حسین ( ع ) پس از قرن ها بر سر زبان ها بوده و ذکر مصائب، جوان مردی و فداکاری او، دل های هر خواننده و هر شنونده‌ ای را به تپش می‌ افکند و تمام مردمان دنیا در برابر عظمت روح و علوّ او سرِ تسلیم و خاک ساری، فرود می آورند ؟!
امام حسین ( ع ) مظهر و سمبل حق است که در همۀ عصرها، چون نمادی زنده و خروشان، ظهور پیدا می ‌کند و همۀ طفره روندگان از پاسداری حقیقت زمان خود را به یاری می طلبد و درواقع، یاری طلبی امامِ عشق در کربلا، بازتاب موج اندیشۀ اسلامی برای کمک به حق در همۀ زمان هاست. امام حسین ( ع ) مسیر اسلام واقعی را به مسلمانان نشان داد و دسیسه های بنی امیه را در هم کوبید و واپسین تلاش های ظالمانۀ آن ها را خنثی کرد. حادثۀ این وجود مقدس در کربلا چنان بزرگ، بی‌ نظیر و خارق ‌العاده است که چشم روزگار، مانند آن را تاکنون ندیده و تا ابد نیز نخواهد دید؛ حادثه ای که در یک سو، پاک ترین و نیکوترین انسان ها بود و در سویی دیگر، ناپاک ترین و نکوهیده ترین ها. حادثه ای که بعد از 1300 سال هنوز شور می آفریند و ملت ها را به خروش درمی آورد. حادثه ای که در آن زن، مرد، کودک، جوان و پیر سهم دارند؛ کودکی شش ماهه در آن به شهادت می رسد، نوجوان به قربان گاه می رود، حسین ( ع ) اسماعیلش، علی اکبر را به میدان شهادت می فرستد، عباس، عَلَم رشادت و مردانگی برمی‌افرازد، پیرمردی چون حبیب بن مظاهر، حماسه می سراید و حسین ( ع ) سلسله جنبان عاشقان و آقای شهیدان، جان بر کف به قتلگاه، گام می گذارد و از همه کس می بُرد و سرانجام حادثه ای می آفریند که از آن، هنوز فریاد زینب ( س ) و امام سجاد ( ع ) به گوش می رسد که بر یزید و یزیدیان می خروشند و کاخ نشینان را رسوا می سازند. امام حسین ( ع ) با فریاد خویش، سکوت مرگ باری را که بر جامعۀ اسلامی سایه انداخته بود، درهم می شکند و قیافۀ زشت حرکت جاهلی یزید را آشکار می کند. درواقع، امام با خون پاک خود، بزرگ ترین حماسه را در قلب تاریخ بشریت نوشت و به فرداییان درسی فراموش نشدنی داد. بی‌شک، در قیام های تاریخی، هیچ حرکتی، پویایی و برجستگی قیام عاشورا را ندارد. این حماسه، نه تنها نمادِ جاودانِ آزادی خواهی و ظلم ستیزی، بلکه در سایۀ ذکاوتی ژرف و شورآفرین، از رسالتی فرهنگی و روشن گرانه نیز برخوردار است، اما آنچه بیشتر، واقعۀ کربلا را پرفروغ و سازنده جلوه داده، سیرۀ معصومین ( ع ) و جهت‌گیری های آنان در قبال این رویداد عظیم بشری است که با موضع گیری های مناسب، توانستند عاشورا و دستاوردهای ارزشمند آن را شایسته، پاس دارند و راه حماسه آفرینان کربلا را تداوم بخشند.

continue_text

for_you

related_books

more