pajoohaan.ir

  تاریخ شعر زنان: از آغاز تا سده هشتم هجری قمری (جلد اول)-pdf
گویی سنّت ادبی در ایران، سنّتی منحصراً مردانه و تک جنسی است و مردانِ حوزة شعر با اقتدار و به رسمِ زمانه سدّ راهِ زنانی شده‌اند که قصد ورود به این عرصه را داشته‌اند. حذفِ زنان در تذکره‌های پیشین و تاریخ‌های ادبی متأخر،‌ این تصوّر را تقویت کرده که زنان در تاریخِ شعرِ فارسی و این میراثِ اندیشة بشری پیشینه‌ای ندارند. بدین منظور به مفصل‌ترین تاریخ ادبیات ایران مراجعه شد. به استناد این تحقیق از آغازِ ادبِ فارسی تا پایان سدة هفتم هجری قمری حدود 165 شاعر مرد شعر سروده‌اند و در طول همان 4 قرن به 2 زنِ شاعر (رابعه و پادشاه خاتون) اشاره شده است. (صفا، 1371: ج1، 2، 3)
به عبارتی در مقابل هر 82 شاعر مرد، 1 زنِ شاعر وجود داشته است. در پژوهش حاضر که با نگاهی زنانه و به قصد کندوکاو در سرنوشت زنانِ ادبیات انجام شد، حاصلِ پژوهش، تفاوتِ معناداری با تحقیق پیشین داشت، بدین ترتیب که در طول همان 4 قرن حدود 20 زنِ شاعر،‌ فارغ از ارزشمندی یا بی‌ارزشی اشعارشان، در کتاب‌های مختلف، شعری از آنها ثبت شده است. به استناد این تحقیق نسبت شاعرانِ مرد به زن، 8 مردِ شاعر در مقابل 1 زنِ شاعر است. بنابراین شعر ایران، هنری تک جنسی نیست و زنانِ شاعر نیز در آن سهمی دارند. ادبیاتِ زنان در ایران، 10 قرن پیشینة تاریخی دارد و این میراثِ ارزشمند از یادگارهای نادری است که در اغلب فرهنگ‌ها وجود ندارد.

continue_text

for_you

related_books

more